SBO Nieuwsbrief – Maart 2018

Onze kennismaking met de nieuwe wethouder is niet het open gesprek geworden dat we hadden gehoopt, we kunnen helaas niet anders zeggen. De geschiedenis moesten we achter ons laten, er was nu nieuw beleid voor de wijken en dorpen en de politieke partijen waren daar allemaal tevreden mee.

Dat wij op onze ronde langs de partijen juist een frisse wil tot verandering tegenkwamen was voor hem geen argument, ze hebben anders besloten.

Over die besluitvorming schreven we vaker, zie onze eerdere Nieuwsbrieven op de site. Iedereen is het bos in gestuurd en de oorspronkelijke, praktisch raadsbreed aangenomen, motie van de raad is een farce gebleken.

Onze conclusie: de starre jaarlijkse lijst van bedragen voor de buurthuizen blijft bijvoorbeeld (als voortvloeisel uit het verleden waar we het niet meer over mogen hebben) zoals hij is, de zes indertijd gehalveerde buurthuizen hebben geen kans dat ze weer, ondanks “goed gedrag”, op 100% komen? Inderdaad, aldus wethouder Herwil van Gelder. De eveneens aanwezige ambtenaar M.D. spraken we er op aan dat indertijd gezegd is dat bij voldoende activiteiten, zoals bij opnieuw startend buurthuis Welgelegen waar we bij waren, het volledige bedrag weer mocht worden gevraagd. Zij ontkende. Merkwaardig (op z’n zachtst gezegd) is dan dat een buurthuis ons onlangs liet weten dat zij, na een briefje aan de gemeente, wel weer een aanvulling op het gehalveerde bedrag hebben ontvangen!

De uitwerking van de subsidiecriteria blijft een rommeltje (dat de dubbel gekorte buurthuizen naar de rechter stappen doen ze toch echt niet voor de lol?) en de willekeur onder toekenning van beheerders ook.

Maar we moesten vooral blij zijn met het royale Mienskipfonds begrepen we.

Dat SBO wel wat meer doet dan de politieke lijn volgen was voor de wethouder nieuw. Hem was bijvoorbeeld onbekend dat we vorig jaar, afgestemd met jullie, met een goed uitgewerkt voorstel om zelf groot onderhoud te doen waren gekomen. Hiermee zou ook de wijkeconomie bevorderd worden, helemaal in lijn met alle oproepen tot eigen initiatief van de gemeente. Na gesprekken met de ambtenaren hierover werd het door zijn partijgenoot Diks van tafel geveegd.

Inmiddels is de zitting bij de rechter, waarvoor we met drie buurthuizen naar Groningen zijn afgereisd, geweest. We moeten zeggen dat de sfeer en behandeling veel prettiger was dan in de laatste bezwarencommissie, waar de toenmalige juriste van de gemeente de buurthuizen bepaald vijandig neerzette. In deze zitting werd goed doorgevraagd door de rechter op de argumentatie van beide partijen, en was daar alle ruimte voor. Voor de wettelijke argumentatie verwijzen we naar de uitstekende pleitnota van juriste Gina Kamsma op onze site. Duidelijk is dat er volgens de verordening van de gemeente zelf(!) niet aan de buffers van de buurthuizen (gevormd met oud papier, rommelmarkten, bar, bingo, kortom vrijwilligerswerk)  mag worden gekomen. Voor de subsidie leveren ze de activiteiten, verantwoord in de jaarverslagen, en daar leggen ze meestal nog eigen geld bij ook.

Op de tribune vonden we het merkwaardig dat de gemeente nu gewoon steeds praat over een bezuinigingsmaatregel, terwijl wij het dat in het verleden niet zo mochten noemen, we moesten het als “in mindering” zien. Ook was voor de aanwezige buurthuizen een gemis dat in juridische termen niet valt uit te leggen dat dit alles wordt gevoeld als een gebrek aan waardering. Een aanwezige later: “de stoom kwam me toch weer zo’n beetje uit de oren.”

In tegenstelling tot veel andere organisaties zorgen buurthuizen zelf ook voor geld, maar je kunt beter alles opmaken en dan je hand ophouden zo voelt het.

Begin mei wordt de uitspraak verwacht.